Sergio Herman en Frites Atelier

Niet elke bekende figuur die een frituur opent, mikt op de klassieke barak. Sergio Herman deed het omgekeerde: hij nam het meest alledaagse gerecht van de Lage Landen en tilde het naar het luxesegment.

Een sterrenchef aan de friet

Sergio Herman is geen Vlaming maar een Zeeuwse sterrenchef, bekend geworden met zijn restaurant in het Nederlandse Sluis, vlak over de grens. Zijn naam staat voor gastronomie op het hoogste niveau, en net daarom was het opvallend toen hij zich op de friet stortte.

Het resultaat is Frites Atelier, een keten van luxefrituren met in België vestigingen in Antwerpen (Korte Gasthuisstraat), Gent (Groentenmarkt) en Brussel (Sint-Katelijnestraat). De aanpak is die van een chef: dezelfde friet, maar dan met alles eromheen naar een hoger niveau getild.

Wat maakt het luxe?

Het verschil zit in de details, en die zijn bewust duurder gemaakt.

De aardappel. Friet van kwaliteitsaardappelen, waaronder Zeeuwse rassen, in plaats van de standaard bintje.
De sauzen. Naast klassieke Belgische mayonaise ook eigen creaties op basis van basilicum, peper, truffel en bearnaise, een heel eind van de standaard frietsauzen.
De groenten. Groentegerechten met seizoensgroenten van een biologische Zeeuwse boerderij.
Het interieur. Een verzorgd kader met een goudkleurig plafond, een toog met marmerlook en retro-afwerking, ver van de plastic tafeltjes van het klassieke frietkot.

De prijs volgt dat verhaal: een portie friet van 250 gram kost er ruwweg tussen 3,50 en 6 euro, afhankelijk van de saus en de topping, en de groentegerechten liggen nog wat hoger.

De kritiek die er altijd bij hoort

Een luxefrituur roept in Vlaanderen voorspelbaar weerstand op, en die weerstand gaat zelden over de smaak. Ze gaat over de prijs, en over het idee dat friet nu net het gerecht is dat voor iedereen betaalbaar hoort te blijven. Een portie die het dubbele kost van die aan de hoek voelt voor veel mensen aan als een belofte die verbroken wordt.

Daar staat een verdediging tegenover die even makkelijk te maken is: niemand wordt verplicht, en een zaak die met betere aardappelen en vers gemaakte saus werkt, heeft nu eenmaal een hogere kostprijs per zak. Het is dezelfde discussie als bij brood en bier, alleen ligt ze bij friet gevoeliger, omdat er nationale trots aan hangt.

Waarom dit werkt

Frites Atelier bewijst dat de Belgische friet groot genoeg is om ook een gastronomische lezing te dragen. Het is dezelfde nationale trots als bij de barak, maar dan bekeken door de bril van een sterrenchef, met betere aardappelen, verse sauzen en een interieur dat je eerder in een restaurant verwacht.

Daarmee vormt Herman de tegenpool binnen hetzelfde gezelschap van bekende namen achter een frituurtoog: waar Average Rob net de klassieke frietbarak omarmt en Dorien Nuyts de authentieke buurtfrituur, kiest Herman resoluut voor luxe.

Liever de klassieke versie? Vind een frituur in jouw gemeente op de frietkaart.