Tom Boonen en Ruben Van Gucht aan de toog
Sommige mensen twijfelen elke keer opnieuw voor de vitrine. Anderen weten al twintig jaar exact wat ze willen. Wielerlegende Tom Boonen en Sporza-presentator Ruben Van Gucht, samen te gast in de podcast Frietcast, horen bij die tweede groep. Hun bestelling ligt vast, en ze hebben er allebei een uitgesproken mening over.
Het is trouwens geen toeval dat net twee mannen uit de sportwereld zo precies zijn over hun zak friet. Wie jarenlang op voeding gelet heeft, weet beter dan wie ook wat een vrije avond waard is, en dan mag de bestelling kloppen tot in het laatste potje.
Opvallend: ze delen dezelfde twee overtuigingen. Verse mayonaise is heilig, en de sausjes horen apart, want een saus die te vroeg over de frieten gaat, verpest de textuur. De rest is een kwestie van smaak.
De bestelling van Ruben Van Gucht
Van Gucht bouwt zijn zak op rond de speciaalsaus, en hij houdt het strak georganiseerd:
- Een frietje met speciaalsaus.
- Een curryworst speciaal.
- Een satéke.
- Een derde vleesje, meestal een bitterbal, soms een kipcorn of iets anders.
De sausregie is bij hem het belangrijkste detail. Twee keer speciaalsaus, een keer bij de frieten en een keer op de curryworst, maar met een extra potje speciaalsaus apart. Zo blijft alles op punt tot de laatste friet.
De bestelling van Tom Boonen
Boonen kiest voor de klassieke, vleesrijke variant, met een duidelijke voorkeur voor huisgemaakt werk:
- Frieten met speciaal.
- Een zelfgemaakte servelaas, de huisversie van de cervela.
- Een curryworst speciaal.
- Bouletten.
Zijn vaste adres is frituur Label, naar eigen zeggen een zaak die het eigen vlees maakt en met verse mayonaise werkt, precies de twee dingen waar hij op let. Ook hij houdt de saus gescheiden: vaak een potje mayonaise apart en een curryketchup erbij, in plaats van alles over de zak.
En er is een ritme. Bij Boonen is vrijdagavond altijd frietavond, een vast wekelijks anker, het soort gewoonte dat verklaart waarom de bestelling na al die jaren zo op punt staat.
Waarom hun punten kloppen
Achter die twee stokpaardjes zit gewoon goede frituurlogica.
Verse mayonaise maakt een echt verschil. De huisbereide versie mist de scherpe zuurgraad en de lange houdbaarheid van de industriële, maar wint het op smaak en romigheid, en is meteen een teken dat een frituur zijn zaken au sérieux neemt. Meer daarover bij mayonaise.
Sausjes apart is geen kleinzieligheid maar behoud van kwaliteit. Warme frieten en koude saus zijn een tijdgevoelig koppel: giet je de saus meteen over de hele zak, dan stomen de onderste frieten zacht en verlies je net de krokante buitenkant waar het om draait, zie ook dubbel bakken. Een potje apart laat je die textuur zelf doseren.
Vrijdagavond is dan weer geen persoonlijke gril maar zowat de drukste avond van de Vlaamse frituurweek. De reden is even simpel als oud: het einde van de werkweek, geen zin meer om te koken, en een gerecht dat je met het hele gezin kunt halen zonder dat iemand mort. Veel frituren zetten hun bestelling en hun personeelsplanning volledig op die ene avond af.
Twee bekende Vlamingen, twee verschillende zakken, één gedeelde conclusie: aan een goede frituur mag je niet raken.
Zelf zin gekregen? Vind een frituur in jouw gemeente op de frietkaart.