Wat is een curryworst?

De curryworst is de snack waar aan elke Vlaamse frituurtoog een klein misverstand over bestaat. Is het nu een frikandel met een andere naam, of iets helemaal apart? Het antwoord: het hangt ervan af aan wie je het vraagt. En er is nog een tweede misverstand, dat over de grens.

Foto: Rainer Z … via Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0.

Eerst dit: de Belgische curryworst is niet de Duitse

Dit veroorzaakt meer verwarring dan de frikandelkwestie, en het verschil is fundamenteel.

De Duitse versie is een gerecht met een geschiedenis en een bedenker: ze wordt algemeen toegeschreven aan Herta Heuwer, die haar eind jaren veertig in Berlijn op de markt bracht. De Belgische curryworst is iets anders: een fabriekssnack uit dezelfde familie als de frikandel, die enkel de naam met de Duitse deelt.

Kortom: de foto hierboven is Duits, de snack in uw frituur niet.

Wat zit erin?

Een curryworst is een langwerpige snack van fijngemalen vlees, meestal een mengeling van varkens- en kippenvlees, gekruid en gefrituurd. Tot zover klinkt dat verdacht veel als een frikandel. Het verschil, zeggen de kenners, zit in de kruiding: een curryworst is doorgaans wat pittiger en, de naam verraadt het, nadrukkelijker op curry gezet.

Net als bij de frikandel gaat het om een fijn gebonden vleesmassa die eerst gegaard wordt en pas daarna in het vet gaat. Dat verklaart de gladde beet en de gelijkmatige kleur.

Curryworst of frikandel?

In veel frituren zijn het praktisch twee namen voor hetzelfde beestje, en in andere staan ze als aparte snacks op de kaart.

De naamgeving volgt vooral de landkaart. In Antwerpen en Vlaams-Brabant heet een frikandel gewoon een curryworst; in Limburg spreekt men van een lange hamburger; Nederlanders zeggen bijna altijd frikandel. Dat hele taalveld staat uitgewerkt bij frikadel versus frikandel.

Wie gelijk wil krijgen aan de toog, begint deze discussie beter niet: ze eindigt nooit, en je friet wordt intussen koud.

Warme currysaus is weer iets anders

Nog een curry-verwarring, en deze is de moeite. Naast de curryketchup uit de fles bestaat er warme currysaus: een gebonden saus van currypoeder, bloem, bouillon en ui, die geschept wordt en niet gespoten.

Die hoort klassiek bij de curryworst en maakt er een ander gerecht van: warm op warm, met een saus die aan de worst blijft hangen in plaats van eraf te lopen. Wie het ooit zo geprobeerd heeft, bestelt het zelden nog anders.

Curryworst speciaal

Net als de frikandel kan de curryworst “speciaal”: overlangs ingesneden, gevuld met curryketchup, mayonaise en fijngesneden rauwe ui.

Die insnede doet hetzelfde werk als bij de frikandel: ze verdubbelt het oppervlak waar saus op blijft liggen. De pittigheid van de worst en de zoete curryketchup versterken elkaar, wat de curryworst speciaal tot een van de evenwichtigere snacks aan de toog maakt. Dezelfde combinatie bestaat kant-en-klaar als speciaalsaus.

Wie het nog heter wil, gaat richting mexicano.

Hoe je een goede herkent

Een droge, licht knapperige buitenkant, niet glimmend van het vet. Glans betekent te koud vet, hetzelfde euvel dat slappe friet oplevert.

Geen gebarsten of ingedroogde uiteinden. Dat verraadt een snack die te lang warm heeft gestaan.

Je proeft de curry. Klinkt vanzelfsprekend, maar bij de goedkopere merken is de kruiding vooral zout.

Hoeveel calorieën?

Reken op ongeveer ± 250 tot 300 kcal voor een gewone curryworst, en zo’n honderd kcal extra voor de speciale versie met sauzen. Vergelijkbaar dus met zijn neef de frikandel. Meer bij calorieën in friet.

Eerlijke kanttekening

Er bestaat geen definitie die vastlegt wanneer iets een curryworst is en wanneer een frikandel. Het zijn handelsnamen, geen categorieën, en twee fabrikanten kunnen hetzelfde product anders noemen.

Dat is meteen waarom de discussie aan de toog nooit beslecht raakt: beide partijen hebben gelijk, want er valt niets te winnen. Bestel wat er op de kaart staat en wees blij.

Zin in een curryworst speciaal? Vind een frituur in jouw buurt op de frietkaart.