Wat is een bereklauw?

Leg een buitenlander uit wat een bereklauw is en je ziet het ongeloof groeien: schijfjes gehaktbal en uiringen, om en om op een houten stokje geprikt, en dan het frituurvet in. Klinkt als een weddenschap, smaakt als een klassieker.

Foto: www.snack-nieuws.nl via Wikimedia Commons, CC BY 2.0.

De opbouw

• Schijfjes gebakken gehakt (denk: een gehaktbal in plakjes)
• Rauwe uiringen ertussen, die in het vet zacht en zoet worden
• Een houten stokje dat alles bijeenhoudt
• Meestal afgewerkt met looksaus: de combinatie bereklauw-looksaus is zo goed als verplicht

Waar komt de naam vandaan?

De gestapelde schijfjes met uitstekende uiringen doen denken aan de klauw van een beer, meer moet je er niet achter zoeken. In Nederland heet de snack doorgaans “berenklauw”, in Vlaanderen hoor je zowel bereklauw als berenklauw, en hier en daar “beerklauw”. Niet te verwarren met de gelijknamige plant, die je vooral níét moet eten.

In sommige frituren is de berehap hetzelfde ding en in andere niet: daar is de berehap de hele bal en de bereklauw de versie in schijfjes. Dezelfde beeldtaal leverde ook de duivelspoot zijn naam op.

Hoeveel calorieën?

Een bereklauw weegt al snel 100 à 130 g en zit rond de ± 300 à 350 kcal, zonder saus. Met looksaus erbij mag je afronden naar boven, en dat doe je met plezier.

Waarom is dit zo’n ondergewaardeerde snack?

Omdat hij nergens anders bestaat. De bicky heeft marketing, de frikandel heeft volume, maar de bereklauw is puur frituurerfgoed: geen merk, geen reclame, gewoon een snack die alleen overleeft omdat mensen hem blijven bestellen. Dat verdient respect. En looksaus.

Zin in frituurerfgoed? Vind een frietkot in jouw gemeente.