Kipcorn: de kipsnack in een jasje van cornflakes

De frituur is een vleeswereld waarin varken en rund de dienst uitmaken. Kip is er altijd de buitenstaander geweest. Er zijn tientallen kipsnacks gelanceerd en de meeste zijn stilletjes weer verdwenen. Eén heeft het gehaald, en dat komt door zijn jas.

Foto: Jane Oosten via Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0.

Wat is een kipcorn?

Een kipcorn is een langwerpige kipsnack met een korst van cornflakes. Binnenin zit fijngemalen kippenvlees, gekruid en in staafvorm geperst. Buitenaan zit geen gewoon paneermeel maar gebroken maïsvlokken, en dat is het hele idee.

De snack werd volgens de fabrikant in 1986 door Mora gelanceerd. Kipcorn is bij hen een merknaam, wat verklaart waarom u in de ene frituur “kipcorn” ziet staan en in de andere “kipkorn”, “kipstick” of gewoon “die met de cornflakes”.

Waarom cornflakes en geen paneermeel

Dit is het enige technisch interessante aan de kipcorn, en het is interessanter dan het klinkt.

Paneermeel bestaat uit fijne broodkruimels. Die vormen in het vet een gelijkmatige, dichte korst: knapperig, maar overal even knapperig. Gebroken maïsvlokken zijn groter, onregelmatiger en holler. Ze bakken op tot een korst met schilfers en uitsteeksels, waardoor je bij elke hap een ander geluid en een andere weerstand krijgt.

Dat verschil is niet toevallig gekozen. Kippengehakt is van zichzelf zachter en vlakker van smaak dan varkensgehakt. Een gewone panure zou daar een tweede zachte laag bovenop leggen. De maïskorst zet daar juist iets scherps tegenover, en dat is precies wat de snack overeind houdt.

Kipcorn, kipfinger of kipnugget

Drie kipsnacks, en aan de toog worden ze regelmatig door elkaar gehaald.

De kipfinger is een reep kipfilet, dus heel vlees, gepaneerd. De nugget is fijngemalen kip in kleine brokjes, meestal in een dun beslag. De kipcorn zit ertussenin: fijngemalen zoals de nugget, in staafvorm zoals de finger, met een korst die geen van beide heeft.

Wie kipfilet verwacht en een kipcorn bestelt, is teleurgesteld. Wie een frikandel verwacht met kip erin, is aangenaam verrast. Verwachtingen doen hier meer dan de snack zelf.

Welke saus?

De kipcorn is zouter en droger dan de meeste snacks aan de toog, en dat vraagt om iets vochtigs. Curry werkt, mayonaise werkt, maar de meest gemaakte combinatie is zoetzure of chilisaus. Die zoete kant vult de neutrale kip aan waar hartige saus vooral zout op zout stapelt.

Wat u niet doet, is hem laten liggen. De maïskorst neemt vocht sneller op dan paneermeel. Een kipcorn die tien minuten in een gesloten puntzak op de saus ligt, is geen kipcorn meer maar een kipstaaf. Zie ook waarom friet opwarmen hetzelfde probleem heeft.

Hoeveel calorieën?

Reken op ± 250 tot 320 kcal per stuk, zonder saus. Dat is vergelijkbaar met een frikandel, ondanks de reputatie van kip als het lichte alternatief. Die reputatie klopt bij kipfilet, niet bij een gefrituurde kipsnack met een korst eromheen.

Eerlijke kanttekening

Recepturen verschillen per fabrikant en veranderen door de jaren heen. De percentages kip, de precieze samenstelling van de korst en het gewicht per stuk staan niet vast en zijn geen beschermde norm, anders dan bij mayonaise. Wat op het etiket staat, is wat telt.

Zie ook

De rest van het alfabet staat in het abc van de frituursnacks. Voor de andere gepaneerde stick: de viandel. Voor de sausbegeleiding: alle frietsauzen op een rij.

Zin in een kipcorn bij je friet? Vind een frituur in jouw buurt.