Bekende Vlamingen en hun frituur

Er bestaat geen neutralere plek om iemand te leren kennen dan aan de frituurtoog. Geen kaarslicht, geen wijnkaart, geen personeel dat je naam onthoudt. Je staat er met je jas aan, je bestelt luidop wat je echt lekker vindt, en iedereen achter je hoort het. Voor een bekende Vlaming is dat zowat de eerlijkste test die er is: wat bestel je als er geen imago op het spel staat?

Meet & Friet: het concept bestond al

Wie denkt dat “BV’s over friet” een nieuw idee is, komt bedrogen uit. In 2021 en 2022 liep op VTM GO het programma Meet & Friet, waarin comedian Jeroen Verdick telkens een bekende Vlaming meenam naar diens favoriete frituur. Geen studio, geen decor: gewoon de vaste frituur van de gast, een puntzak op de toog en een gesprek ernaast.

De opzet was even simpel als slim. De frituur is de plek waar de BV zichzelf mag zijn, bestelt wat hij wil, en zich net daardoor laat kennen. Het programma liep tijdens de Week van de Friet, als eerbetoon aan wat het volmondig de nationale trots noemde.

De gasten

Het eerste seizoen telde vijf afleveringen, elk in de vaste frituur van één bekende Vlaming.

• Jacques Vermeire (aflevering 1). De comedian beet de spits af.
• Nicolas Caeyers (aflevering 2). Trok voor de beste friet terug naar zijn thuisbasis Opwijk.
• Michael Van Peel (aflevering 3). Comedian en bekend van zijn eindejaarsconferences.
• Dina Tersago (aflevering 4). Zou naar eigen zeggen elke dag friet van de frituur eten als het mocht.
• Loïc Van Impe (aflevering 5). De tv-kok laat zijn friet normaal thuis leveren en stond dankzij het programma voor het eerst zelf aan de toog.

Dat het format bleef plakken, zegt genoeg: de frituur werkt als interviewdecor omdat iedereen er gelijk is. Zie ook waarom bestellen aan de toog een sociaal ritueel op zich is.

En dan is er nog de frietpodcast

Meet & Friet was niet de enige die de frituur als gespreksdecor ontdekte. Sinds 2022 loopt Frietcast, de podcast van Petra De Pauw, waarin elke week een gast aanschuift en de friet dient als startpunt, opwarmer en rode draad van het gesprek. Achter elke frietliefhebber zit een mens met een verhaal, is het idee, en de bestelling is gewoon de manier om erin te vliegen.

De reeks telt intussen tientallen afleveringen. Een greep uit de gasten:

• Ini Massez, actrice (aflevering #62)
• Herman Verbruggen, acteur (aflevering #73)
• Sam Gooris, zanger (aflevering #111)
• Siska Schoeters, presentatrice (aflevering #126)
• Peter Goossens, driesterrenchef (aflevering #139)
• Roosje Pertz, comedian, en Jakob Verbruggen, Hollywoodregisseur, in eerdere afleveringen

Enkele gasten kregen bij ons een eigen artikel, omdat hun frietverhaal daarom vroeg: Sergio, Bockie De Repper, Piet Huysentruyt en het duo Tom Boonen en Ruben Van Gucht.

Ook de openbare omroep deed mee: in de VRT-podcast Weetikveel ging de aflevering De frituur met Dorien Nuyts over de Vlaamse frietcultuur, het ondernemerschap en het sociale leven achter de toog.

Het patroon is telkens hetzelfde. Niemand nodigt een BV uit om over friet te praten omdat friet zo ingewikkeld is, maar net omdat het dat niet is. De snack ontwapent, en daar begint het echte gesprek.

Als de BV zelf achter de toog staat

Nog een stap verder gaan de bekende figuren die de frituur niet bezoeken maar zelf uitbaten. Dat is een apart fenomeen, en de invulling verschilt sterk:

• Average Rob opende in mei 2026 zijn frietbarak La Patate aan de Antwerpse De Keyserlei, een bewuste ode aan de klassieke Belgische friet.
• Dorien Nuyts baat Frituur Congé in Antwerpen uit en documenteert dat op sociale media, en werd zo de bekendste friturist van het land.
• Sergio Herman tilt met Frites Atelier de friet naar het luxesegment, met zaken in Antwerpen, Gent en Brussel.

De klassieke barak, de authentieke buurtfrituur en het gastronomische atelier: drie heel verschillende antwoorden op dezelfde vaststelling, dat friet een merk kan dragen.

En als de BV een snack lanceert

Naast bezoeken en uitbaten is er nog een derde vorm: de eigen snack in de vitrine. Rappers, tv-gezichten en snackrecensenten zetten de voorbije jaren hun naam op een kipsnack, een burger of een uit de kluiten gewassen frikandel, meestal in samenwerking met een bestaande fabrikant.

Dat is een ander soort verbintenis dan een aflevering opnemen aan de toog. Een podcast duurt een uur, een snack moet een seizoen lang verkopen, en het publiek oordeelt met zijn portefeuille. Het volledige overzicht van wie wat maakte, en hoe lang zoiets doorgaans standhoudt, staat bij BV’s met hun eigen frituursnack.

Wat een bestelling verraadt

Aan een frituurbestelling lees je meer af dan aan een lange biografie. Niet omdat de snack diepzinnig is, maar net omdat hij dat niet is. Er valt niets mee te poseren.

• Wie een puntzak met stoofvlees bestelt, kiest voor de klassieker zonder franjes. Meer daarover bij friet met stoofvlees.
• Wie voor een mitraillette of kapsalon gaat, heeft honger en geen behoefte aan uitleg.
• Wie begint over welke frietsaus het moet zijn, verraadt een uitgesproken mening en meestal ook een verhaal.

De snack is met andere woorden een aanleiding. Het gesprek gaat over de rest.

De frituur van de BV is meestal niet de bekendste

Eén ding valt op in zowat elke aflevering van elk format: de gekozen zaak is bijna nooit een bekend adres. Het is geen bekroonde frituur, geen zaak met een wachtrij op de foto’s, meestal zelfs geen zaak die buiten haar eigen gemeente iets betekent. Het is het kot waar de gast als kind al kwam, of dat op de weg naar huis ligt.

Dat is precies waarom het format werkt. Een favoriete frituur wordt niet gekozen op kwaliteit alleen maar op gewoonte, en gewoonte laat zich niet uitleggen zonder een stuk levensverhaal mee te geven. Vraag iemand naar de beste frituur van het land en je krijgt een mening. Vraag naar de zijne en je krijgt een adres, een straat en een jaartal.

Waarom dit werkt voor Vlaanderen

Friet is in Vlaanderen geen eten maar een gedeelde taal. Er zijn meer dan vierduizend vaste frituren in het land, en zowat iedereen heeft er één die de zijne is. Een BV die vertelt naar welke frituur hij al twintig jaar gaat, vertelt eigenlijk waar hij vandaan komt.

Dat is precies waarom het format blijft werken en waarom een krant of magazine er graag over schrijft: het is herkenbaar, het is licht, en het koppelt een bekend gezicht aan een hoek van de straat die je zelf ook kent. De friet doet het zware werk, de BV mag erbij staan.

Benieuwd naar jouw eigen favoriet? Vind een frituur in jouw gemeente op de frietkaart.